Rtęć - piękne zło - zielone okno

Idź do spisu treści

Menu główne:

Rtęć
 
 
 
 

Rtęć - piękne zło

 

Rtęć jest jedynym metalem występującym w warunkach normalnych w stanie ciekłym. Nazywana jest potocznie żywym srebrem, ponieważ ma piękną, srebrzystobiałą barwę, metaliczny połysk. Jednak nie można wierzyć pozorom – ta substancja jest śmiertelną trucizną.

Rtęć należy do najdawniej poznanych metali – znana była już starożytnym Egipcjanom. Rzymianie używali jej do ługowania piasków rzecznych, w celu wydobycia z nich srebra i złota. Nie zdawano sobie jednak sprawy z jej olbrzymiej toksyczności. Skutkiem tego, przez wieki stosowana była jako składnik kosmetyków, oraz farb. Przypisywano jej także własności lecznicze – jako składnik leków stosowana była w medycynie Wschodu, skąd lekarstwa bazujące na rtęci przywędrowały do Europy.

Współcześnie rtęć znalazła zastosowanie do wypełniania termometrów, barometrów, manometrów, pomp próżniowych, itp. Duże ilości rtęci zużywane są w procesie zwanym amalgamacją do wydobywania złota i srebra (zwłaszcza w złożach o dużym rozdrobnieniu kruszców; metale rozpuszczają się w rtęci tworząc amalgamaty, z których następnie są odzyskiwane przez odparowanie rtęci) oraz do elektrolizy litowców i produkcji materiałów wybuchowych.

Oprócz tego metaliczna rtęć jest stosowana:
- do wytwarzania amalgamatów, wykorzystywanych m.in. do wykonywania  plomb dentystycznych  (obecnie coraz rzadziej)
- przy produkcji  świetlówek i lamp rtęciowych  – które, o czym warto pamiętać, dopiero po zużyciu stają się niebezpiecznym dla środowiska i człowieka odpadem
- przy  produkcji okien. Rtęć stosowana jest przez wielu producentów w masie uszczelniającej okno (zawartość w jednym oknie może sięgać nawet 150 mg – dawka śmiertelna to 1g).

 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego